Δέντρα (53)

  • Αμπέλι του χεριού σου, συκιά του κυρού σου και ελιά του παππού σου.
  • Αν θέλεις ξύλα το Χειμώνα, πότιζε τα δέντρα σου το Καλοκαίρι.
  • Από το δενδρί που θάρρεψες να φας από τον καρπό του, μη μυριστείς τα φύλλα του και πάρεις τον καημό του.
  • Βάλε ελιά για το παιδί σου και συκιά για την ζωή σου.
  • Γύρισε κόκκινο κορόμηλο…(Ατιμασμένη- ντροπιασμένη).
  • Δε μ’ αφήνουν σε χλωρό κλαρί.
  • Δεν πατάει σε σάπιο ξύλο…(Είναι σίγουρος – η για τις ενέργειές του –της).
  • Δεν τον αφήνουν σε χλωρό κλαρί…(ήσυχο).
  • Δέντρο που λυγίζει δεν κόβεται.(ή δε σπάζει) (Ευελιξία – προφυλάξεις….).
  • Δέντρο χωρίς ίσκιο και άνθρωπος χωρίς ελάττωμα,δε γίνεται.
  • Δεν υπάρχει δέντρο όσο καλό κι αν είναι που να μην έχει ρόζους( Όλοι έχουν ελαττώματα).
  • Η ελιά έχει και σοδειά, έχει κι αναποδιά.
  • Ήλιε μου, ήλιε μου, τα φταιξίματα δεν είναι δικά σου.
  • Θέλει ν' ανθίσει το δενδρί μα η πάχνη δεν τ' αφήνει.
  • Κάθε δεντράκι με τον ίσκιο του.
  • Κόψε κέδρο,φτιάξε Αντώνη, και από πλάτανο Θανάση, εάν πεις και για τον Γιάννη,όποιο ξύλο να είναι κάνει.
  • Με τον καιρὸ και το δεντρὶ κάνει καρπὸ και φύλλα.
  • Μήτε δέντρο χωρίς ξεράδι, μήτε άνθρωπος χωρίς ψεγάδι…
  • Ξέρει ο Θεός ποιο δέντρο μαραίνει…(ποιον τιμωρεί).
  • Οι μεγάλες βελανιδιές φυτρώνουν από μικρά βελανίδια.
  • Ο καλός ρόζος θέλει καλή σφήνα.
  • Ο πλάτανος θέλει νερό κι η λεύκα θέλει αέρα.
  • Όποιος πετά ψηλά ψηλά,τον ουρανό να φτάσει,στο χαμηλότερο δεντρί του γράφ'ο θεός να κάτσει.
  • Όπου δεις πλάτανο και βάτο,τρέχει και νερό από κάτω.
  • Όπου πλάτανος, εκεί και νερό.
  • Όσο ψηλό κι αν είναι το δέντρο, τα φύλλα του πέφτουν στη γη.
  • Όταν γεράσει το δεντρί, ξεράδια δεν του λείπουν.
  • Όταν ξεραθεί το δέντρο, φεύγουν οι μαϊμούδες.
  • Όταν σούσαν την αχλάδα,όσοι λάχαν,τόσοι φάγαν.
  • Πετροβολούν πάντα το δέντρο που είναι γεμάτο καρπούς…(άξιο).
  • Πολλά ρέστια (κουκουνάρια),λίγα χιόνια. Λίγα ρέστια, πολλά χιόνια..
  • Σαν ξεραθεί το δέντρο,φεύγουν οι μαϊμούδες.
  • Σαν τινάζαν την αχλάδαν,όσοι λάχαν,τόσοι φάγαν.
  • Σε δέντρο αδιάφορο μην κάτσεις στον ίσκιο του.
  • Σε παινεμένη απιδιά μην πας με μέγα σάκο.
  • Τα αδέλφια τα αναδέλφωτα, δέντρα είναι χωρίς φύλλα.
  • Τα δέντρα κάνουν καρπό, όταν έρθει ο καιρός τους…
  • Τα ’κανες ρόιδο…(Τα ’κανες μαντάρα).
  • Τα παλιά δέντρα λυγίζουν δυσκολότερα.
  • Τα ψηλά δένδρα πετροβολούνε.
  • Το άκαρπο δέντρο στη φωτιά το βάζουν.
  • Το δάσος από τα ίδια του τα ξύλα καίγεται.
  • Το δένδρο από τον καρπό γνωρίζεται.
  • Το δέντρο δεν κόβεται με μια τσεκουριά…(Χρειάζεται προσπάθεια…).
  • Το δένδρο μην το παινέσεις, τον καρπό του άμα δεν φας.
  • Το δένδρο όταν ξεραθεί, το νερό δεν το ωφελεί.
  • Το δένδρο που έχει ρίζες βαθιά ριζωμένες, δεν φοβάται τον αέρα.
  • Το δένδρο που περιγελάς στην πόρτα σου φυτρώνει.
  • Το κακό δέντρο θέλει ξερίζωμα απ’ την αρχή.
  • Το καλό δέντρο όσο μεγαλώνει, τόσο πλαταίνει ο ίσκιος του.
  • Το μετάξι θέλει τάξη κι άνθρωπο να το κοιτάξει.
  • Φταίνε και τα σύδεντρα, που μπαίνουνε μπροστά σου.
  • Χαίρεται ο πεύκος τις δροσιές κι ο έλατος τα χιόνια.