Εγωισμός (75)

• Αγαπώ και σένα, μα κάλλιο έχω εμένα.
• Αγαπώ τον φίλο μου, μα κάλλιο έχω εμένα.
• Αγαπώ τους φίλους μου πολύ, τον εαυτό μου όμως περισσότερο.
• Αδερφέ μου και μη καλύτερέ μου.
• Άμα πεθάνω εγώ, φούρνος να μην καπνίσει.
• Απ’ ακριβό βλέπεις, από φαγά δε βλέπεις.
• Απόθανε η μάνα μου, μάνα μην απομείνει.
• Ας γυρίζει ο μύλος κι ας γαβγίζει ο σκύλος.
• Ας με λένε δημαρχίνα κι ας ψοφάω απ’ την πείνα (Καλαβρύτων).
• Ας τρώει η γριά κι ας μουρμουρίζει ο γέρος.
• Αυτός που δεν φροντίζει για τίποτε άλλο παρά για τον εαυτό του, είναι σκλάβος της πιο μεγάλης σκλαβιάς.
• Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει.
• Δός μου αλεύρι, να σου κάνω καρβέλι.
• Δός μου, κυρά, τον άντρα σου, και πάρε σύ τον κόπανο.
• Δυό φορές νικά, όποιος νικά τον εαυτό του.
• Δώσ’ μου το ψωμάκι σου, να σου δώσω λιγουλάκι.
• Εκείνος που ζαλίζεται, όταν ψηλά ανεβαίνει, θα’κανε ίσως πιο καλά, στα χαμηλά να μένει.
• Έμαθες να μου γυρεύεις, έμαθα να μη σου δίνω.
• Έξω από μένα κι ας είναι και στον αδελφό μου.
• Έξω από το κεφάλι μου κι ας είν’ του αδελφού μου.
• Η πλύστρα πλένει το δικό της νυχτικό πρώτα.
• Η πολύ τεντωμένη κόρδα, σπάει γρήγορα.
• Η φιλία – φιλία και τα νιτερέσια χώρια.
• Η φιλία – φιλία και το νιτερέσο – νιτερέσο.
• Ήρθε τ’ αρνάκι, να μάθει στον πατέρα του να βόσκει.
• Καθένας βάζει ξύλα κάτω απ’ τη χύτρα του.
• Καθένας τραβά το νερό στο μύλο του.
• Κάθε πετεινός στην αυλή του κράζει.
• Κάθε πουλί, με τη φωνή του χαίρεται.
• Κάθε τσαπί, για λόγου του δουλεύει.
• Κάθε χέρι για τον εαυτό του μαζεύει.
• Καθένας συδαυλίζει για την πίτα του.
• Καλά ξέρεις να ξύσεις μόνο το δικό σου νύχι.
• Κάλλιο να’χω, παρά να’χεις.
• Με τα ξένα κόλλυβα μακαρίζει τους γονείς του.
• Μπαίνει βγαίνει ο Δεσπότης, χάφτει κι από ένα σύκο.
• Ο εγωισμός είναι το δηλητήριο της φιλίας.
• Όλοι μιλούν για τ’ άρματα κι ο Γιάννης για την πίτα.
• Ο μακρολαίμης πετεινός, στη γειτονιά του κράζει, μα τα δικά του δε θωρεί κι άλλους καταδικάζει.
• Ο Μανόλης με τα λόγια, χτίζει ανώγεια και κατώγια.
• Ο παπάς μου πέθανε, παπάς μην απογίνει.
• Ο παπάς πρώτα τα γένια του βλογάει.
• Ο παπάς πρώτα τα γένια του ευλογάει.
• Όποιος δεν παινέσει το σπίτι του, πέφτει και τον πλακώνει.
• Όποιος δεν παίρνει απ’ τις μέρες μου, να ζήσει χίλιους χρόνους.
• Όποιος είναι ζεστός, νομίζει όλους έτσι.
• Όποιος κρατά το μέλι, μελώνεται.
• Ο πρώτος εχθρός σου είν’ ο εαυτός σου.
• Όπως ξέρει ο γέρος, φιλά τη γρά του.
• Όταν διψάει η αυλή σου, μη χύνεις έξω το νερό.
• Όταν ο σκύλος σου πεινάει, τους ξένους μην ταΐζεις.
• Όταν πεθάνω εγώ, στάχτη και σκόνη ας γίνουν όλα.
• Όταν φαγωθεί το ψωμί, καληνύχτα της συντροφιάς.
• Ό,τι δε φτάνει η αλεπού, το κάνει κρεμαστάρι.
• Ό,τι κάμ’ η παπαδιά, μην το κάνει άλλη καμιά.
• Ο χορτάτος τον νηστικό δεν τον πιστεύει.
• Πάντα ο παπάς ξεχνάει να φροντίζει για τον διάκο.
• Παρά να ’χει η γειτονιά μου, κάλλιο να ’χουν τα παιδιά μου.
• Παρά να τα πάρει άλλος, κάλλιο εγώ που ’μαι κουμπάρος.
• Πιο κοντά είναι το πετσί μου, από το πουκάμισο.
• Πιο κοντά είναι το στόμα μου, παρά το δικό σου.
• Πρώτα έρχομ’ εγώ, έπειτα ο γείτονάς μου.
• Σαν πεθάνει τ’ άλογό μου, χορτάρι μη φυτρώσει.
• Στον εαυτό μου είναι ο καλύτερος φίλος.
• Στον καθένα, το σάλιο απ’ το στόμα του φαίνεται γλυκό.
• Τ’ άδεια βαρέλια περισσότερο βροντούν.
• Τα δικά μου, δικά μου, και τα δικά σου, δικά μου.
• Τα δικά σας είναι σύκα, τα δικά μου είν’ καρύδια.
• Το βάρος είναι αλαφρό, στου διπλανού τον ώμο.
• Το βάρος είναι ελαφρύ στην πλάτη τ’ άλλου.
• Το δικό σου δεν το θέλω, το δικό μου δεν τ’ αφήνω.
• Το συμφέρον με το δράμι κι η φιλία με το καντάρι.
• Το συμφέρον που τυφλώνει τον ένα, ανοίγει των άλλων τα μάτια.
• Χύθηκε η μαγειριά μας, πάει και η κουμπαριά μας.
• Ψηλά μη χτίζεις τη φωλιά, γιατί θα γείρ’ ο κλώνος και θα σου πάρουν τα πουλιά και θα σου μείνει ο πόνος.