Θάνατος (121)

• Ακόμα δεν απέθανε κι άναψαν τα κεριά του.
• Άμα κλαις σε ξένο τάφο, σαν να κλαις και στον δικό σου.
• Άμα πεθάνει ο πλούσιος, αν είναι και λωποδύτης, δέκα παπάδες τονέ πάν' και ο μητροπολίτης. Άμα πεθάνει ο φτωχός αν είναι και τιμημένος, ένας παπάς ακολουθεί κι αυτός φτωχοντυμένος.
• Άμα πεθάνω από βραδύς ποτέ να μην χαράξει.
• Άμα πεθάνω από τη θέρμη (ελονοσία) τύφλα να' χει το χτικιό.
• Άνθρωπε σκέψου και άφησε,΄ τα πάθη και τα μίση, γιατί στο θάνατο μπροστά όλοι είμαστε ίσοι.
• Αν ο θάνατος είναι φοβερός δε φταίει ο θάνατος, αλλά εμείς.
• Απόθανε να σα αγαπώ και ζιέ να μη σε θέλω.
• Απου΄χει μέρες δεν τις χάνει.
• Αυτός που βαδίζει στο θάνατο τραγουδώντας, βαδίζει προς τη ζωή.
• Άφ’κε γειά στα διάσελα. (Δηλαδή πέθανε).
• Αφορμή και θάνατος.
• Βλέπει τα ραδίκια ανάποδα.
• Για θάνατο και για νερό ποτέ μην βλαστημήσεις.
• Για το σπαραγμένο πουλί ο θάνατος είναι γλιτωμός.
• Γλύτωσε απόο του χάρου τα δόντια.
• Γυμνός γεννιέται ο άνθρωπος και γυμνός πεθαίνει.
• Δεν σε ρωτά ο άγγελος τι έφαγες τι ήπιες, μόν' σε ρωτά τι έκανες τι είπες.
• Εάν το καντήλι δεν έχει λάδι, όσο και αν προσπαθείς δεν ανάβει.
• Είδα γέροντα παπά πούθαφτε μικρά παιδιά(δεν έχει ηλικία ο θάνατος).
• Είναι για το 'Αμωμος εν οδώ.
• Είναι με το ’να πόδι στον τάφο (λάκκο).
• Εις του θανάτου τις πληγές, βοτάνια δε χωρούνε.
• Εις του θανάτου τες πληγές βοτάνια δε χωρούσι ούτε γιατροί γιατρεύουσι ούτ’ άγιοι βοηθούσιν.
• Έκανες την πάσα …κάσα…
• Εκεί πού χάνονται πολλοί, δεν ρωτούν ποιος πεθαίνει.
• Εκεί που χάνονται πολλοί, ο θάνατος δεν λογιέται.
• Ένα καντήλι, ένας σταυρός και τέσσερα σταλίκια είναι του ανθρώπου η ζωή κι όλα τα μερακλίκια.
• Έξι πόδια γης κάνουν ίσους πλούσιους και φτωχούς.
• Έξι πόδια γης κάνουν τους ανθρώπους ίσους.
• Εψές πέθανε ο άνδρας μου, σήμερα ο γάιδαρός μου, ψυχομαχάει ο χοίρος μου, ποιόνε να πρωτοκλάψω?
• Ζούσε και δεν ακουγόνταν, πέθανε και ακούστηκε.
• Ήθελα να πέθαινα και πάλι να αναστηνώμουν να δω ποιος με λυπάται.
• Η κακή πληγή θεραπεύεται, το κακό όνομα θανατώνει.
• Η καλογεννούδα μάνα νικά το χάρο.
• Θάνοτος τού νέου ναυάγιο, θάνατος τού γέρου σωτηρία.
• Θάνατος τού πλούσιου, καυγάδες κληρονόμων.
• Και τα ορφανά παντρεύονται κι οι χήρες κονομιούνται.
• Και τον πιο μεγάλο βασιλιά η γη θα τον εφάει.
• Καλλιά στο μνήμα παρά στο κύμα.
• Καλλιά φυλακισμένος παρά σαβανωμένος.
• Κάλλιο άσπρος θάνατος, παρά μαύρη ζωή.
• Κάλλιο σταυρός στην πόρτα σου, παρά στην ιδική μου.
• Κάλλιο σφαγγάρι παρά ψοφήμι.
• Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε κι οι παντρεμένες.
• Κόσμος ψεύτης. χάρος κλέφτης.
• Κουφός ο άδης, στραβός που κλαίει.
• Λίγα είναι τα ψωμιά του.
• Μαζεύει γράμματα για τους αποθαμένους (ετοιμοθάνατος).
• Μέσα στου χάρου τις πληγές βότανα δε χωρούνε, ούτε γιατροί γιατρεύουνε ούτε άγιοι βοηθούνε.
• Μέσα στου χάρου τις πληγές βότανα δε χωρούνε, ούτε γιατροί που σώνουνε ούτε άγιοι που βλογούνε…
• Να σου πει ο παπάς στ’ αυτί κι ο διάκος στο κεφάλι (είναι κατάρα και σημαίνει να πεθάνεις) δεν λέγεται.
• Νερό του χάρου κουβαλάει(ετοιμοθάνατος).
• Νυχτώνει, ξημερώνει το σχοινί μαζώνει.
• Νωρίς ΄εσβησε το λυχνάρι του.
• Ο άδης έμπα έχει, έβγα δεν έχει.
• Ο γέρος πάει ή από πέσιμο ή από χέσιμο.
• Ο έρωτας και ο θάνατος τα ίδια σπαθιά κρατούνε.
• Ο θάνατος για τους μικρούς είναι τέλος, για τους μεγάλους αρχή…
• Ο θάνατος είναι κουφός και δεν ακούει παρακάλια.
• Ο θάνατος και η βροχή σε κάθε σπίτι περπατεί (αναπόφεκτα πράγματα και τα δύο).
• Ο θάνατος και ο καιρός ποτέ δεν περιμένουν.
• Ο θάνατος κι ο τάφος δεν κάνουν διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους.
• Ο θάνατος πηγαίνει στους νέους, ενώ στο θάνατο πηγαίνουν οι γέροι.
• Ο θάνατός σου, η ζωή μου.
• Οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους και οι ζωντανοί με τους ζωντανούς.
• Οι τάφοι ανοίγουν μια στιγμή και κλείνουνε για πάντα.
• Όλοι τρία μέτρα γη παίρνουν.
• Όλοι τρώνε στο γάμο σου και γω στα κόλλυβά σου.
• Ο μέρμηγκας τις πτέρυγες ευτύχημα νομίζει, σημείον δε του τέλους του ότι είναι δεν γνωρίζει.
• Ο παθός είναι γιατρός.
• Ο πεθαμένος δεν βήχει.
• Ο πεθαμένος δεν μιλά γιατί δεν έχει στόμα, γιατί τον εσκεπάζουνε με πέτρες και με χώμα.
• Ο πλούσιος πεθαίνει μια φορά κι ο φτωχός κάθε μέρα.
• Όποιον αγαπάει ο θεός πεθαίνει νέος.
• Όποιος βιάζεται να ζήσει, βιάζεται και να ξοφλήσει.
• Όποιος δεν θάψει πάντα ανιμένει.
• Όποιος ξένο θάνατο μεριμνά, πρώτος έρχεται ο δικός του.
• Όποιος πέθανε εφέτος δεν φοβάται για του χρόνου.
• Όποιου του μέλει να πνιγεί ποτέ του δε χορταίνει…
• Όπου καεί και φουρκισθεί, κακού θανάτου πάει.
• Όπου πεθαίνουνε πολλοί, θάνατο δε φοβάσαι.
• Όπου υπάρχουνε τάφοι εκεί είναι και η ανάσταση.
• Όσοι κλειούνε τα ματάκια, τι σκουλίκια τι κοράκια.
• Όταν γεράσει ο άνθρωπος δεν τον εσυμπαθούνε, το θάνατο παρακαλούν να τον ξεφορτωθούνε.
• Όταν μία τίγρης πεθαίνει αφήνει πίσω της το δέρμα της. Όταν ο άνθρωπος πεθαίνει αφήνει το όνομά του. (Ο άνθρωπος αφήνει πίσω του μετά τον θάνατό του πολλά περισσότερα από το σώμα του).
• Ότι αποκτάς στα σπάργανα στο θάνατο τ’ αφήνεις.(ελάττωμα- χούι).
• Ούτε γάμος χωρίς κλάψες, ούτε θάνατος χωρίς γέλια.
• Ο Χάρος φίλους και εχθρούς σ' ένα τραπέζι σμίγει.
• Ο χάρος χρόνια δεν κοιτά.
• Παρά του κόσμου όνειδος, κάλλιο του τάφου η πλάκα.
• Πεθαίνει κανείς όπως έζησε.
• Πέθανε να σ’ αγαπώ και ζήσε να μη σε θέλω…
• Πέθανε να σε παινέψουν, παντρέψου να σε κακολογήσουν.
• Πέθανε στην ψάθα.
• Περισσότερα αρνίσια τομάρια, παρά προβιές προβάτων (περισσότερο πεθαίνουν νέοι παρά γέροι).
• Πήγε στον άγιο Πέτρο…
• Πνέει τα λοίσθια.
• Ποτέ δε βρίσκουμε το χάρο φταίχτη.
• Που γκρεμισθεί και σκοτωθεί κακού θανάτου πάει.
• Σαν πεθάνω εγώ, φούρνος μην καπνίσει.
• Στ' αρρώστου το προσκέφαλο πολλοί νεκροί καθίζουν.
• Στην τσέπη του βαστά τα κολυβά του (ετοιμοθάνατος).
• Στις εννιά του μακαρίτη, άλλος μπήκε μεσ' το σπίτι.
• Στον κάτω κόσμο οι ζωντανοί και στον απάνω οι πεθαμένοι.
• Στου χάρου τις λαβωματιές βοτάνια δε χωρούνε, ούτε γιατροί που σώνουνε ούτε άγιοι που βλογούνε…
• Τάφαγε τα ψωμιά του.
• Της αλεπούς ο θάνατος είναι η ζωή της κότας.
• Το βιός αν είναι άμετρο, ο τάφος μετρημένος (ίδιος για όλους).
• Το ζωντανό αγάπαγε και τα μνημόσυνα άστα…(Έργα κι όχι λόγια).
• Τον έχουν ξεγράψει…
• Το σπίτι ξεσκεπάζεται δυό φορές΄ στο γάμο και στο θάνατο.
• Του γέρου σκόνταμα του χάρου μήνυμα.
• Φίλους και εχθρούς ο θάνατος σ' ένα τραπέζι σμίγει.
• Φτιάχνει λαήνια.
• Φτωχού καμπάνα δεν ηχάει του πλούσιου δεν ανασαίνει.
• Φύλαγε το κιμέρι σου(βαλάντιο) να΄χεις στα θαφτικά σου.
• Φωνάζει τα κοράκια('ετοιμοθάνατος).
• Χάρε, χαρά μας έκλεψες και λύπη που μας πήρες.
• Χορταίνει ο άδης κόκαλα?
• Ψόφησε ο γάτος αναστήθηκαν οι ποντικοί.