Παπάς (115)

• Άλλα έλεγε εψές παπάς κι άλλα σαν ήταν διάκος.
• Αλλιώς μας τα ‘λεγες παπά, πριν σε χειροτονήσουν.
• Άλλοι παπάδες έρχονται, άλλα χαρτιά κρατάνε.
• Άλλοι παπάδες ήρθανε, άλλα βαγγέλια φέραν.
• Άλλος αγαπάει τον παπά κι άλλος την παπαδιά. (= σε όλους δεν αρέσουν τα ίδια πράγματα, είναι ζήτημα γούστου).
• Αλλού κοιτάζεις δέσποτα, κι αλλού σταυροκοπιέσαι.
• Αλλού με τρίβεις, δέσποτα, κι αλλού έχω τον πόνο.
• Αλλουνού παπά ευαγγέλιο.
• Αλλού ο παπάς, αλλού τα ράσα του.
• Άμα δεν σε θέλουν στο χωριό μη ρωτάς για του παπά το σπίτι.
• Αν δε σου αρέσει ο παπάς να σέβεσαι τα ράσα.
• Αν είν’ παππάς και λειτουργά, η αυγή θα μας το δείξει.
• Αν είσαι και παπάς με την αράδα σου θα πας.
• Αν είσαι καλός παπάς, στη λειτουργιά θα δείξεις.
• Αν ήταν η δουλειά καλό θα δούλευε κι ο δεσπότης.
• Από του παπά το χουλιάρι γλίτωσε.
• Ας μ’ αγαπά ο επίσκοπος κι ας με μισούν οι διάκοι.
• Ατζαμής παπάς μεγάλο το χερουβικό(πρωτάρης καθυστερεί σε μια δουλειά).
• Αυτά είναι αλλουνού παπά βαγγέλια…(άλλες υποθέσεις).
• Αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.
• Βάλε, βγάλε παπά τη βράκα σου.
• Βασίλη, τίμα τον παπά, και συ, παπά, έχε γνώση.
• Βρήκαμε παπά, θα θάψουμε και τους ζωντανούς.
• Βρήκαμε τρελό παπά κι όλη μέρα ψάλουμε.
• Βρήκε και ο παπάς χωριό.
• Βρήκες παπά να πάρεις αντίδωρο.
• Γάμος χωρίς παπά βράστο νε.
• Για καλό κακό, τον παπά περδουκλωμένο.
• Για του παπά τ’ αμπέλι μη σε μέλει.
• Γούμενος καθήμενος έραφτε και ξέραφτε.
• Γύφτος παπάς αν θα γενεί, χέρι μην του φιλήσεις, όσο και αν παπαδήσει, γυφτίλα θα μυρίσει.
• Γύφτος παπάς δε γίνεται κι αν γίνει, δε βλογάει.
• Δεν έγινα παπάς ν’ αγιάσω, έγινα για να περάσω.
• Δέσποτα παππά πρεσβύτα, έπαιρνε και πάντα ζήτα. (= για όσους δέχονται και τις μικρής αξίας προσφορές).
• Είδα γέρο παπά και έθαφτε μωρό παιδί.
• Είδα κι είδα, αλλά γύφτο παπά δεν είδα. (απίστευτο-αταίριαστο).
• Εκείνον που βλέπει ο παπάς εκείνον και θυμιατίζει. (Αυτούς που βλέπουμε βοηθούμε).
• Εσύ αγκαστρώνεις και παπά. (Για κάποιον που καθυστερεί να μιλήσει η τερατολογεί).
• Η γυναίκα παπάς δεν γίνεται.
• Η νύχτα βγάζει επίσκοπο κι η αυγή μητροπολίτη. (Ύποπτες υποθέσεις που γίνονται νύχτα).
• Η παπάς παπάς η ζευγάς ζευγάς.
• Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς ή καθάριος μυλωνάς.
• Θα πεις τον δεσπότη Παναγιώτη.
• Θέλει ο παπάς να αγιάσει ,μα οι διαόλοι δεν τον αφήνουν.
• Θεωρία επισκόπου και καρδιά μυλωνά. (Εντυπωσιακή εμφάνιση… ασήμαντος χαρακτήρας).
• Θύμωσα με τον παπά και τρώγω την σαρακοστή.
• Κάθε παπάς την καμπάνα του παινεύει.
• Κάθε πρώτη του μηνός, για δεσπότης, για φανός.
• Και παπάς εγίνης χότζια; Έτσι τόφερε η κατάρα.
• Καλά είναι τα φαρδομάνικα μα τα'χουν οι δεσποτάδες.
• Καλά τα φαρδομάνικα μα τα φορούν παπάδες. (Κάποιοι μεγαλοπιάνονται χωρίς να το αξίζουν.)
• Κάλλιο χωροφύλακας παρά παπάς στο σπίτι.
• Κάνε το παιδί σου παπά, κι απόλα το στο λόγγο.
• Κεφαλλονίτικος παπάς, διαβάζει με σοφία! Τα δώδεκα ευαγγέλια τα βγάζει δεκατρία!
• Με παπά κοιμήθηκες; (τυχερός…).
• Μην με λες παπά σπασμένο, μην σε πω ξεκωλιασμένο.
• Μην το πεις ούτε του (στον) παπά! (Ούτε στην εξομολόγηση! Σε κανέναν!).
• Μήτε εσύ παπά στα φώτα μήτε εγώ στον αγιασμό σου.
• Να σου πει ο παπάς στο αυτί κι ο διάκος στο κεφάλι.(απάντηση στην απειλή: θα σου πω εγώ, θα σου κάνω, θα σου δείξω κλπ, ή όταν περιμένουμε να πει -να υποσχεθεί ή να απαντήσει σε ερώτηση- κάποιος, και δεν το λέει).
• ... να σου φτιάξω εγώ παπάδες! (δηλ. σπουδαία πράγματα, φανταστικά, αριστουργήματα).
• Οι του βίου ναυαγοί, ...του Υψίστου λειτουργοί (οι παπάδες)!
• Ο κόσμος κάνει τον παπά και όχι ο παπάς τον κόσμο.
• Ο παπά κουλούρης και το χαρτί του. (= για όσους επιδιώκουν πάντοτε το κέρδος).
• Ο παπάς απ’ την πόλη …η παπαδιά μολογάει. (Αυτός που δε γνωρίζει μιλάει).
• Ο παπάς βλογάει πρώτα τα γένια του. (προσωπικό συμφέρον).
• Ο παπάς για τη λεχουδιά του έχασε τη λειτουργιά του.
• Ο παπάς είναι κάρβουνο, που αναμμένο καίει και σβηστό μουτζαλώνει.
• Ο παπάς και η καμαλίκα όταν σου μιλούνε γροίκα.
• Ο παπάς πάει στην πόλη, η παπαδιά μολογεί (λέει με καμάρι τι είδε).
• Ο παπάς παπά δε θέλει.
• Ο παπάς πρώτα βλογάει τα γένια του.
• Ο παπάς σε ξένο σπίτι, κι άλλοι στου παπά το σπίτι.
• Ο παπάς τα θαφτικά κι ο νεκρός στ’ ανάθεμα.
• Ο παπάς τα μπρος εθώρει και τα πίσω δεν εθώρει.
• Όποιος έχει γένια τρώει με το δεσπότη.
• Όποιος μαλώνει με τον παπά, μαλώνει με τους Αγίους.
• Όπου πάει ο παπάς, πάνε και τα ράσα σου.
• Όπου τεμπέλης και φαγάς εκεί χωροφύλακας ή παπάς.
• Όσο θέλει ο παπάς τ'αλλουνού παπά καλό, τόσο να ψηθεί το αυγό.
• Όσους βλέπει ο παπάς, τόσους και θυμιατίζει.
• Ο τεμπέλης κι ο ακαμάτης, ο υπνάρης κι ο φαγάς, άλλον έργο δεν του μένει παρά να γενεί παπάς.
• Ούτε διάκο σ’ είδαμε ούτε πρωτοσύγκελο και δεσπότης έγινες. (Αναρρίχηση σε αξιώματα με πλάγια μέσα.)
• Παπά ζουρλό σαν ηύραμε όλη μέρα ψέλναμε….(ευκαιρία).
• Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι.
• Παπάς, γιατρός και χωροφύλακας καλύτερα ‘ναι να μην μπαίνουνε στο σπίτι.
• Παπάς και διάκος κουζουλός από την κούνια το'χει.
• Πέντε του διάκου και δέκα του δεσπότη.
• Πϊσκοπος δερνάμενος έγραφε κι απόγραφε.
• Πολλοί φιλούνε το χέρι του παπά, μα λίγοι τον ακούνε.
• Σιγανοπαπαδιά…(υποκριτής).
• Στο χωριό του δεν τον θέλουν κι αυτός του παπά το σπίτι ψάχνει.
• Στραβό χωριό παπάς με ένα μάτι.
• Σφάκελά της π’ αγαπά παντρεμένον ή παπά.
• Σφάξε με παπά μου (ή αγά μου) ν’ αγιάσω. (άνανδροι).
• Τα θαφτικά στον παπά κι ο νεκρός στ'ανάθεμα.
• Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. (οι ικανότητες, ο χαρακτήρας).
• ...τον παπά θα παίξουμε; (δηλ. θα κοροϊδεύουμε ο ένας τον άλλον;).
• Τον παπά τον ξέρουν όλοι κι ο παπάς κανέναν.
• Το πολύ το κυρ' ελέησον το βαριέται κι ο παπάς.
• Το σακούλι του παπά και ο μύλος ποτέ δεν ευκαιρούνε.
• Του παπά η κοιλιά είν’ αμπάρι κι όπου πάει θε να πάρει.
• Του παπά που εφημερεύει ο θεός του μαγειρεύει.
• Του παπά το πετραχήλι, ποταμός είναι και σύρνει.
• Τρεις παπάδες στο ποδήλατο και ο δεσπότης τροχονόμος.
• Τρελός παπάς σε βάφτισε και αλαφιασμένος διάκος.
• Τρελός παπάς σε βάφτισε…(τρελός-χαζός).
• Τρελός παπάς τον βάφτισε.
• Τυφλός παπάς δεν γίνεται και αν γίνει δεν βλογάει.
• Τώρα που βρήκαμε παπά, ας θάψουμε πέντ' έξι.
• Φάσκελά της π' αγαπά παντρεμένο η παπά.
• ...φέρε έναν παπά! (Στην ταβέρνα: ..φέρε ένα ποτήρι κρασί).
• Χορταμένος ο παπάς, χορτασμένη η παπαδιά, νύφη, σήκωσε την τάβλα.
• Χώρια παπάς, χώρια παπαδιά.
• Ψάλε, δεσπότη μου· με πονεί το δάχτυλο μου.
• Ψηλά παπά μου τ’ άρχισες και δεν το βγάζεις πέρα. (Έργο-τραγούδι…κάτι πάνω από τις δυνάμεις του).