Ρούχα (107)

• Άβρακος έβαλε βρακί σε κάθε πόρτα το ’δειχνε.
• Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.
• Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε την κάπα αλλιώς.
• Αλλού ο επίσκοπος και αλλού τα ρούχα του.
• Άμα βλέπεις ένα γυμνό μη ρωτάς πού είναι τα ρούχα του…(Κάτι παράξενο- απελπισμένος…).
• Άμε μ' ένα που να' χει γούνα, να σου δώσει να φορέσεις αμπά (βαρύ ρούχο).
• Άμυαλος βρακί εφόρει, κάθε πάτημα το ’θώρει. (Ανέλπιστη επιτυχία).
• Ανάραψε το ρούχο σου να σού φανεί καινούργιο.
• Αν δεν αργάσεις το πετσί, παπούτσι δεν το κάνεις.
• Αν δε φορέσεις παλιά, καινούρια δεν έχεις.
• Αν έχεις τα καλά παιδιά, τα ρούχα τι τα θέλεις;
• Από σιγανό ποτάμι, μακριά τα ρούχα σου.
• Αυτά είναι τα κουμπιά της Αλέξαινας. (Μέθοδοι επιτυχίας).
• Αυτό που φορεί κι άλλο δε θωρεί.
• Αχαλίνωτη κυρά με τα ρούχα της τα βάζει.
• Βγάλτ' αυτά και βαλ΄τα ίδια (για τους φτωχούς).
• Βγάλ’ τη σκούφια σου και βάρα με.(Έχουν ελαττώματα αλλά κατηγορούν τους άλλους)
• Βγήκε απ’ τα ρούχα του. (αγανάκτησε).
• Γαρούφω, Γαρούφω, βγάλ' το ξένο ρούχο ( επίδειξη).
• Γεια στα ρούχα δεν χωράει.
• Δεν έχει βρακί να φορέσει. (φτωχός).
• Δεν έχω δεύτερο βρακί, ρούχο να φορέσω.
• Δεν ξέρω από πού κρατάει η σκούφια του. (καταγωγή).
• Δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι δε χωράνε.
• Έβαλε στραβά το καπελάκι του. (τα κατάφερε).
• Έβαλε το βρακί, σαρίκι. (εξευτελισμός).
• Είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του.
• Είναι μεγάλο μανίκι. (Δύσκολη υπόθεση).
• Είναι ο καημός του μυλωνά / της μυλωνούς να βάλει ρούχο μαύρο ( επιθυμία).
• Είναι στα μέτρα του κομμένο, κι έγινε χαριτωμένο.
• Έκαψε τα ρούχα του να μην τον τρων οι ψύλλοι.
• Έκοψε το μανίκι για να μπαλώσει το παντελόνι. ( φτώχεια).
• Έμαθε γυμνός και ντρέπεται ντυμένος.
• Έμαθε ζόρκος και του κακοφαίνεται ντμένος. (Γι’ αυτόν που δεν έχει συνηθίσει στην καλοπέραση).
• Εμακρύναν οι ποδιές για να κρύψουν τις πομπές.
• Έμεινε πανί με πανί. (άφραγκος).
• Η γούνα δε φοβάται το χειμώνα.
• Ή μίλαε όπως φορείς η φόραε όπως μιλείς.
• Η σκούφια του είναι γεμάτη διαόλους. (πονηρός)
• Καθένας με τον πήχη του, μετράει το πανί του.
• Και τα βρεγμένα, πλυμένα είναι.
• Κάκιωσ' ο καλόγερος κι έκαψε τα ρούχα του (καταστροφή).
• Καλά είναι τα μεταξωτά, για παχεμένους κώλους.
• Καλά είναι τα φαρδομάνικα μα είναι για δεσποτάδες.
• Κάλλιο να τον ντύνεις παρά να τον ταΐζεις.
• Κάλλιο χρυσό όνομα παρά χρυσό φόρεμα.
• Κατά τα μούτρα και το πεσκίρι. (πετσέτα)
• Κατά τα ρούχα δίνει ο Θεός την κρυάδα…
• Κατά το δικό σου πήχη, πανί δε σου πουλούν.
• Κατά το κεφάλι και η σκούφια.
• Κατά το πάπλωμα και το ξάπλωμα… (Οικονομικές δυνατότητες).
• Κατά το ρούχο που φορείς, μοιράζει ο θεός το κρύο.
• Κατά το σκέπος πέμπει ο θεός και την κρυγιότη.
• Κι ένα κούτσουρο αν θα καλοντύσεις, θε να μοιάζει νύφη.
• Κόψε ράψε το καλά να μιλάει στην καρδιά.
• Μεγαλώνει το γομάρι, κονταίνει το σαμάρι(Για τα παιδιά που μεγαλώνουν).
• Με λούσιμο και χτένισμα, αδράχτι δε γεμίζει. (ωραιοπάθεια).
• Μ' όλα τα αγκάθια μάλωνε, τα ράσα να φοβάσαι.
• Μου ‘βαλε τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι. (Με ζόρισε)
• Μου ’βγαλε τ’ άπλυτα στη φόρα. (Τα προσωπικά).
• Μου ’γινες στενός κορσές. (ενοχλητικός).
• Μου ’γινες τσάμικος ταμπάκος. (ενοχλητικός)
• Μου φόρεσε κόκκινα τσαρούχια. (με ντρόπιασε).
• Μου φόρεσε φέσι. (χρέος).
• Νηστικός περνάς, γυμνός όχι.
• Ντύσε με χτενισέ με, ξέρω ποιος με γέννησε.
• Ξένα ρούχα ντύνεσαι, γρήγορα τα γδύνεσαι.
• Ξένα τα ρούχα πού φορείς, μην τα αποκαμαρώνεις μην σκίζεις, μην λερώνεις τα, ύστερα τα πληρώνεις.
• Ξεσκίζει τα ρούχα του. (αγανάκτηση).
• Όλοι με τα χρυσά βελούδα, ποιος θα βόσκει τα γαϊδούρια;
• Όποιος κοιμάται την αυγή, παλιά ρούχα την λαμπρή φορεί.
• Όποιος φυλάει τα ρούχα του έχει τα μισά.
• Όσο σε τιμούν τα ρούχα σου, δε σε τιμά το σόι σου.
• Ότι είχε η ντουλάπα μου, εγώ το έβαλα και βγήκα.
• Ότι φάει το παιδί χαλάλι, και ότι φορέσει χαράμι.
• Ο φτωχός τα ρούχα του τρεις φορές τα χαίρεται καινούρια, παλιά και καινουριομπαλωμένα.
• Παπούτσι απ’ τον τόπο σου κι ας είν’ και μπαλωμένο. (γυναίκα)
• Πήρε τα βρεγμένα του κι έφυγε. (ντροπιασμένος).
• Πιάσε τον ξυπόλητο και πάρε τα παπούτσια του.
• Σακάκι πληρώνεις, σακάκι παίρνεις. Μανίκι πληρώνεις , μανίκι παίρνεις.
• Σαν αρέσει του φορέση ουλουνού του κόσμου αρέσει.
• Σα τση γίδας το τομάρι. (Για κάποιον που φοράει διαρκώς τα ίδια ρούχα).
• Σ’ έχω γραμμένο στα παλιά μου τα παπούτσια.
• Σου ’χω ράμματα για τη γούνα σου. (απειλή).
• Στην Μπαρμπαριά τα ρούχα μου στην Κρήτη το σπαθί μου.
• Τα δανικά τα ρούχα, ζεστασιά δεν σού κρατούν.
• Τα καλά φορέματα ανοίγουν όλες τις πόρτες.
• Τα μεταξωτά βρακιά είναι για επιδέξιους κώλους.
• Τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν επιδέξια σκέλια.
• Τα όμορφα ρούχα δεν κρύβουν τον άξεστο.
• Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά.
• Τα ρούχα δείχνουν άνθρωπο και τα μαλλιά γυναίκα κι αν είναι εκατό χρονών, θαρρείς πώς είναι δέκα.
• Τα ρούχα δεν κάνουν τον άνθρωπο.
• Τα ρούχα κάνουν το κορμί και το κορμί τα ρούχα.
• Τα ρούχα κάνουν τον άρχοντα, τ’ άρματα το λεβέντη.
• Το ένα τσαρούχι και τ’ άλλο παπούτσι. (αταίριαστοι)
• Τον έχω μανίκι της κάπας. (Καμιά συγγένεια)
• Τον έχω της γούνας μου μανίκι. (τίποτα).
• Το ξένο ρούχο ζέστη δεν πιάνει.
• Του ’δωκε τα παπούτσια στο χέρι. (Τον έδιωξε)
• Του ήρθε γάντι. (ταίριασε)
• Τρώγομαι με τα ρούχα μου / τον εαυτό μου / με τ' άντερά μου ( παράπονο).
• Τρώει ο καθένας όπως θέλει και ντύνεται όπως θέλουν οι άλλοι.
• Φίλησε κατουρημένες ποδιές. (παρακάλεσε).
• Φόρεμα του κόσμου και φαΐ της όρεξής σου.
• Φύλαγε τα ρούχα σου να'χεις τα μισά.
• Ως με τιμάν τα ρούχα μου, δεν με τιμάει ο κόσμος.