Σπατάλη (55)

• Ακριβός στα πίτουρα και φθηνός στο αλεύρι(σπάταλος στη πολυτέλεια και τσιγγούνης στα τιποτένια).
• Αν θα τα χαλάσεις ούλα μένει τρύπια η σακούλα.
• Αν ξοδεύεις μια δεκάρα πιο πολύ από ότι βγάζεις, γρήγορα φτωχαίνεις.
• Από λίγο λίγο λίγο γίνεται και το πολύ.
• Από λίγο παρακάτω να είναι πάντοτε γεμάτο(αυτοί ξοδεύουν περισσότερα από τα έσοδα τους).
• Αυτός που τρώει τον λιναρόσπορο του, τρώει το πουκάμισο του.
• Βρακί δεν είχε ο κώλος μας ρόδα έδινε το χέρι μας.
• Γύρνα γύρνα το μαγγάνι, το πηγάδι θα στερέψει( η σπατάλη οδηγεί στην φτώχεια).
• Δέκα να χτίζουν, ένας να γκρεμίζει, δεν τον προφταίνουν.
• Δώσε εδώ και δώσε εκεί, πως θα κάνουμε ζωή?
• Δώσε σ' έναν δώσε σ' άλλον μείναν τα παιδιά του ρέστα.
• Δώσε στον ένα δώσε στον άλλον, άφησα τον άντρα μου χωρίς παιδιά.
• Δώσε τούτα δώσε τα άλλα, εμάς μας άφησε μπουκάλα.
• Ζει στα άνθη και ψωφά στα κωλόπανα(σπάταλος).
• Η δεξαμενή που τρέχει, όταν θες νερό δεν έχει.
• Η σακούλα γεμίζει αργά, αλλά αδειάζει γρήγορα.
• Κακή ζωή κακή διαθήκη.
• Κακοσυναγμένα, κακοσκορπισμένα.
• Με το βελόνι τα μαζεύει και με φτυάρι τα σκορπάει.
• Μέτραγε τα έξοδά σου κατά το εισόδημά σου, για να ζεις ευτυχισμένος κι από τον κόσμο παινεμένος.
• Μέχρι να έρθει η γνώση, πάει το γρόσι.
• Μη δίνεις δέρμα για ένα πράγμα, που μπορείς να το πληρώσεις με μαλλί.
• Μην σπαταλάς από θέληση, να μην τσιγκουνευτείς από ανάγκη.
• Μη σπαταλάς όσα οι γύρω σου έχουν ανάγκη.
• Ξεφάντωνε, ξεφάντωνε, άδειασε το πουγκί μας.
• Ο μεγαλύτερος εχθρός του σπάταλου είναι ο εαυτός του.
• Όποιος αμαρτωλά αποχτά αμαρτωλά ξοδεύει.
• Όποιος δουλεύει δέκα οχτώ και τρώει τα σαράντα, πουλιέται και το σπίτι του και δεν κατέει γιάντα(Κρήτη).
• Όποιος έχει πολύ πιπέρι βάζει και στα λάχανα.
• Όποιος θέλει να αγαπήσει, θέλει να χασομερήσει, θέλει άσπρα(χρήματα) να ξοδιάσει και να μην τα λογαριάσει.
• Όποιος ξοδιάζει δέκα οχτώ και δεν σωριάζει τριάντα, στην φυλακή τον βάζουνε και δεν ηξεύρει γιάντα(γιατί).
• Όποιος πολύ απλώνεται, γρήγορα μαζεύεται.
• Όπου βγάνεις και δεν βάνεις, γλήγορα στο πάτο φθάνεις.
• Όπου κρατεί κι αφήνει, ο λωλός όπου το δίνει.
• Όπως τα βρει τα μοιράζει.
• Ο σπάταλος συμπεθέρεψε με τον ζητιάνο.
• Όταν βγάνεις και δεν βάνεις, ποτέ σωρό δεν κάνεις.
• Όταν ολοένα βγάζει κανείς νερό, αδειάζει και το βαθύτερο πηγάδι.
• Ότι σπαταλάς τώρα θα σου λείψει αύριο.
• Πλούσιο σπάταλο στο δρόμο τον είδα να κακοπερνά, τον φτωχό τον οικονόμο, δεν τον είδα να πεινά.
• Σαν βρει ο γύφτος βούτυρο, αλείφει και την μούρη του.
• Σαν φτιάξει η νοικοκυρά στο αυγό, δώστου να πάει(Όταν τα ξοδέψει όλα, όλα τα σπαταλά).
• Σπαταλάει το μαστίχι και προσέχει το καλάθι.
• Σπάταλα νιάτα ,στερημένα γηρατειά.
• Σπάταλη ζωή, άδειο αμπάρι.
• Σταλαματιά σταλαματιά η θάλασσα αδειάζει.
• Τ' ακριβού το τίποτε, σε χαροκόπου χέρια(η περιουσία του πάει σε σπάταλους κληρονόμους).
• Τα μεταξωτά βρακιά, σβήνουν το μαγερειό μας.
• Τ'αυγά δεν τ'αλατίζουνε, μόνο τα τηγανίζουνε.
• Την ασωτία ακολουθεί η ζητιανιά.
• Το αδειανό πορτοφόλι κάνει τον άνθρωπο σοφό, μα πολύ αργά.
• Τον χουβαρντά τον αγαπά ο καφετζής, μα για γαμπρό του δεν τον θέλει.
• Φασουλάκι φασουλάκι κι ασπρουλάκι ασπρουλάκι,τα αδειάζει γρήγορα το σακουλάκι.
• Φειδωλός στα αναγκαία και στα περιττά περίσσιος.
• Φιλότιμος και χουβαρδάς και δεν εχτίμαγε λεφτά.