Στεναχώρια (19)

• Αν η αγκούσα(στεναχώρια) εφώναζε,να έχεις αυτιά να βούλωνες.
• Βράζει με το ζουμί του.
• Δεν τον χωρούν τα ρούχα του.
• Δεν το'χω για τον ψόφο του γαϊδάρου μου,όσο για τα ερωτήματα του κόσμου.
• Η στεναχώρια τρώει το σίδερο και η στεναχώρια τον άνθρωπο.
• Κάθε πόρτα έχει και το καρφί της.
• Κάλλιο θλίψη παρά τύψη.
• Κι αν δω τον βασιλιά γαμπρό και την σουλτάνα νύφη(στεναχωρημένοι).
• Μια στεναχώρια που μοιράζεται, είναι μισή στεναχώρια.
• Μου έπρηξες το συκώτι.
• Οι ξένοι πόνοι χάχανα.
• Οι πίκρες κόβουν γόνατα ,και οι λογισμοί γερνούσι και όποιος τα έχει και τα, δυο όλον τον καταλούσι.
• Ο καθείς με τον καημό του και ο μυλωνάς με το νερό του.
• Όλα τα νερά δροσάτα ήπια και δοκίμασά τα(όλες τις πίκρες του κόσμου δοκίμασα).
• Όποιος είναι ανάμεσα σε αμόνι και σε σφυρί,δε του λείπει ο πόνος.
• Ο φτωχός ο άνθρωπος όλο και τυραννιέται, όλο τα φέρνει δύσκολα και όλο στεναχωριέται.
• Σαν βρίσκεται ο άνθρωπος στους τρομερούς καημούς του και λύση δεν μπορεί να βρει, αποχοντραίνει ο νους του.
• Σκόρδο μου κρεμμύδι μου, κάθε μπουκιά και δάκρυ.
• Το πρόβατο δεν παχαίνει, όταν βλέπει λύκο.