Τέχνη, Επαγγέλματα, Μάστορας (80)

• Αλογάριαστος πραματευτής, καθάριος διακονιάρης.
• Ανάθεμα ανάθεμα την ώρα που σε μάθαινα.
• Αν δεν ξέρεις να υφάνεις τα μασούρια τι τα βάνεις.
• Αν δεν σε κλάσει μάστορης δεν γίνεσαι τεχνίτης.
• Αν κρεμάσουν τους μαστόρους εσένα άδικα θα σε κρεμάσουν.
• Από την φτώχεια αναπηδάει η τέχνη.
• Αρχάριος, μαστροχαλαστής.
• Βαγενάδες και γαιδάροι,ένα μήνα έχουν χάρη(εποχιακή απόλαυση).
• Βούρλα μου δίνεις, ψαθί σου κάνω.
• Βρήκε το μάστορή του. (ειδικός-ανώτερος).
• Δεν είχε ο γύφτος ποτέ πριόβολο.
• Έχει τέχνη το δραπάνι, κάθε τέχνη δεν το κάνει.
• Η αλεπού είχε εργατιά και αυτή αργατολόγα (καθότανε).
• Η ανάγκη τέχνες εργάζεται. (Στην ανάγκη βρίσκεις τρόπους να επιβιώσεις).
• Η άσκηση κάνει τον μάστορα.
• Η τέχνη είναι το χρυσό βραχιόλι.
• Η τέχνη θέλει μάστορα κι η φάβα θέλει λάδι. (κατάλληλος).
• Η τέχνη θέλει μάστορα και το τσιμέντο τέχνη.
• Η τέχνη κάνει τον τεχνίτη.
• Η τέχνη κέρδος και τιμή δίνει.
• Η τέχνη νικά την ανδρεία.
• Η τέχνη νικά την φτώχεια.
• Θέλει τέχνη κάθε πράμα και τα φώτα το ανάμα κάθε πράμα παίρνει κόρο, κι έχει το δικό του χώρο.
• Θέλει τέχνη το όργανο.
• Θέλει τέχνη το ρεπάνι, κάθε τόπος δεν το κάνει.
• Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του… (θέση).
• Καθένας εις το είδος του, έχει και την αξιάδα το
• Κάθε χτίσμα με το ράμα, και με τρόπο κάθε πράμα.
• Κάλλιο ανοιχτομάτα τέχνη, παρά στραβομάτα τύχη.
• Καλύτερα να μπαλώνω παρά να μαλώνω.
• Κατά τον μάστορα και η δουλειά του.
• Κατά τον μαστρογιάννη και τα κοπέλια του.
• Κι η κοσκινού τον άντρα της με τους πραματευτάδες. (εξύψωση).
• Λιμήν ατυχίας εστίν ανθρώποις τέχνη.
• Μάθε τέχνη για να ζήσεις και πραμάτια να πουλήσεις.
• Μάθε τέχνη κι ας είναι και καλαθάς.
• Μάθε τέχνη κι άστηνε κι αν πεινάσεις (ξεπέσεις) πιάστηνε.
• Μη γδέρνεις αν θέλεις να κουρεύεις
• Ξένα κτίζεις, όξω στέκεις.
• Ξέρει η κλώσσα πως πατεί τα πουλιά της.
• Ο απρόσεχτος ράφτης, όλο ράβει και ξηλώνει.
• Ο ατζαμής και ο παλαβός το ίδιο πράγμα είναι.
• Ο βλάχος στο τυρί ανακατώνεται και μια φορά το χρόνο δεν το τρώει.
• Ο κακός μάστορας τα βάζει με τα εργαλεία του.
• Όποιος έχει τέχνη έχει περιουσία.
• Όποιος μαλώνει με τον μυλωνά μαλώνει με το ψωμί του.
• Όποιος ξέρει τέχνη,έχει μια περιουσία.
• Όπου δεν δουλεύει η τύχη δουλεύει η τέχνη.
• Ο πραματευτής ότι έχει η μόστρα του διαλαλεί.
• Ο ράφτης όταν κόβει τσόχα, τη δική του βγάζει πρώτα. (Προσωπικό συμφέρον).
• Όσο ζω και δεν πεθαίνω, όλο τέχνες θα μαθαίνω.
• Όσο πιο αραιά είναι το σκόρδα τόσο το καλύτερο(όσο πιο λίγοι επαγγελματίες τόσο το καλύτερο).
• Όταν φτωχαίνει ο διάολος γίνεται κουμενιάρης(φορατζής).
• Ο τεχνίτης δεν πεινάει κι αν πεινάσει δεν πεθαίνει.
• Ότι και αν κάνει η τύχη η τέχνη θα νικήσει.
• Ο τσουκαλάς όπου θέλει βάνει το χερούλι.
• Ο φτωχός και ο ανήμπορος,τέχνες κατεργάζεται.
• Παλιά μου τέχνη κόσκινο και που να σε κρεμάσω;
• Παπουτσής ξυπόλητος και ράφτης μπαλωμένος.
• Πέτρα πελεκημένη, στο κενό δεν απομένει.
• Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης.
• Που πηγαίνεις κακή τύχη ; στου πολυτεχνά το σπίτι.
• Ράβε ξήλωνε δουλειά να μη σου λείπει.
• Ράφτης τεμπέλης, μακριά κλωστή.
• Στην τέχνη δώσε πίστη και ο παράς θα σε κυνηγάει.
• Στου πολυτεχνά το σπίτι,ερημιά και καταδίκη.
• Συντεχνίτη ο συντεχνίτης πάντοτε τον κακοβλέπει (αρχ κεραμεύς κεραμεί κοτέει..).
• Ταμπουρά λαλείς; προκοπή θα ιδείς (ειρωνεία για αυτούς που κάνουν επάγγελμα χωρίς κέρδος).
• Τέχνη η τύχη απόκτησε, τύχη η τέχνη δεν αποκτάει (αρχ τύχη τέχνην εύρηκας και ού τέχνη τύχην).
• Τέχνη θέλει το πριόνι κι όποιος το βαστά να ιδρώνει.
• Τεχνίτης όλων των τεχνών και κάτοχος καμίας.
• Την ζωγραφική και τον καβγά να θωρείς από μακριά.
• Τι να σου κάμει ο μάστορας,που τέχνη δεν ηξεύρει;
• Το αμπέλι θέλει αμπελουργούς και το καράβι ναύτες.
• Το αμπέλι θέλει αμπελουργό,το σπίτι νοικοκύρη και το καράβι στο γιαλό θέλει καραβοκύρη.
• Το εργαστήρι θέλει κουτσό νοικοκύρη(για να μην φεύγει από την δουλειά του).
• Τον γκαβό(τυφλό) στο στραβοχώρι, πρωτομάστορα τον έχουν.
• Το πρώτο επάγγελμα είναι οικονομία.
• Του κακού του μάστορα τα εργαλεία του φταίνε.
• Του τσαγκάρη τη γυναίκα ξυπόλητη την είδα.