Ελαττώματα (126)

• Αγαπά ο Θεός τον κλέφτη, αγαπά και το νοικοκύρη.
• Αγάπα τον άλλο με τα ελαττώματά του.
• Ακονίζει τα νύχια του – της για καβγά.
• Άλλα μου λέν τα χείλη σου κι άλλα κάνουν τα χέρια σου.
• Άμα κοιμηθείς με γκάλιουρα, θα γκαριουρίσεις.
• Αν άφηνε η ζήλεια,θα ζούσανε και τα ορφανά.
• Αν προσκυνήσεις άρχοντα,θε να αρνηθείς το θεό σου.
• Απλώνει το ζωνάρι του για καβγά.
• Από σπανό τρίχα δύσκολα βγάζεις.
• Από τον κακό τσομπάνο ψωριάζουνε τα πρόβατα.
• Απ'τον ακριβό είδα,απ'τον άσωτο όχι.
• Γιάτρεψε τα πάθη σου και ύστερα τα δικά μου.
• Δεν βλέπει η αγελάδα την στραβή αλετριά της,παρά βλέπει της διπλανής της.
• Δεν βλέπει η άγελάδα το δικό της το αυλάκι,μα βλέπει της άλλης.
• Δεν είναι τάβλα,που να μην έχει το ρόζο της.
• Δεν ξέρει να μοιράσει δυο γαϊδουριών άχυρο.
• Δεν ξέρει να μοιράσει ψωμί στα σκυλιά..(ανίδεος- κουτός)
• Δεν ξέρει πού παν τα τέσσερα.
• Δε σε είπαμε καμπούρη και μας ξίνισες τη μούρη. (θύμωσες)
• Δεν τα βλέπεις, βρε κεφάλα, που ’ναι αλλιώτικα από τ’ άλλα;
• Δεν το λέει η γίδα,το δείχνει το κέρατο.
• Δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς ελαττώματα. Ο τελειότερος είναι εκείνος που έχει τα λιγότερα.
• Δεν υπάρχει καλό κρασί χωρίς κατακάθι.
• Δυο κοιτάει, τρία βλέπει.
• Δυο πιθαμές άνθρωπος, τρεις τα γένια του. (Τα έργα του …μεγάλα)
• Είναι για τα πανηγύρια.
• Είπαν του παλαβού να χέσει κι έκατσε και ξεκολιάστηκε.
• Είπαν του τρελού ν’ ανάψει φωτιά κι έκαψε τα ρούχα του.
• Έκανε ο κουφός αυτιά κι ο τυφλός μάτια.(Οι ανόητοι κατάλαβαν το συμφέρον τους.)
• Ελλάτωμα που δεν τιμωρείται μεγαλώνει.
• Εμέ κοιτά και σένα βλέπει.
• Έπιασε το φαλακρό απ’ τα μαλλιά. (αδύνατο).
• Έχει και ο καλός ψεγάδι κι είν' η μύτη του μεγάλη.
• Η αραπίνα του παιδιού της τη μαυρίλα αναγελάει.
• Η γκαμήλα την καμπούρα της δεν την βλέπει του παιδιού της βλέπει.
• Η καμήλα βλέπει των αλλονών τις καμπούρες κι όχι την δικιά της.
• Η πίσσα κρύβει τις τύφλες του μαραγκού.
• Κάθε ανθρώπινο ελάττωμα μάχεται τη φύση.
• Καθένας με την τρέλα του κι αυτός με την ομπρέλα του.
• Καθένας τα δικά του τα ρίχνει πίσω από την πλάτη του.
• Κάθε τρελός με τη γνώμη του.
• Καθώς οι αρετές ανταμείβονται, έτσι και τα ελαττώματα τιμωρούνται.
• Κάλλια εργάτη κέρδος παρά ακριβού βιός.
• Κάλλιο να πάσχει η τσέπη σου,παρά η κοιλιά σου.
• Καλό κουμάσι…(σκάρτος).
• Καλός φίλος ο γάτος,αν δεν είχε τα νύχια.
• Κάνε παρέα μ’ αλλήθωρο, θ’ αλληθωρίσεις.
• Κεφάλι αγύριστο θέλει διπλό χαλινάρι.
• Κλαίμε για ξένα λείψανα κι όχι για τα δικά μας.
• Κλείνει τα μάτια και νομίζει πως δεν τον βλέπουν.
• Κουτσός στον κάμπο έτρεχε να πιάσει καβαλάρη.
• Κουφό του πονηρού τ’ αυτί.
• Λάδι δεν τρώει ,τρώει τον λαδά.
• Λησμόνα τα ελατώματα των άλλων και να θυμάσαι τα δικά σου.
• Μέλι δείχνει, φαρμάκι ετοιμάζει.
• Με την τρελίτσα μου, κάνω τη δουλίτσα μου.
• Μην κοιτάς το στραβό μου το ποδάρι (ή τη στραβή μου την αρίδα), κοίτα την ίσια μου την τύχη.
• Μην τα ψιλοκοσκινίζεις αφού δεν τα γνωρίζεις.
• Μήτε δέντρο χωρίς ξεράδι μήτε άνθρωπος χωρίς ψεγάδι.
• Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη, τρεις και η κακή του μέρα.
• Μονός καβγάς δε γίνεται.
• Ξερά σκατά στον τοίχο δεν κολλάνε.
• Ο γυμνός κάτι θα κρύψει,ο ξετσίπωτος τίποτα.
• Οι τρελοί τα κερδαίνουν κι οι γνωστικοί τα τρώνε.
• Ο κακός ρόζος θέλει καλή σφήνα.
• Ο κάλπικος παράς και ο κακός ο λόγος στον νοικοκύρη μένουν.
• Ο καυχησιάρης άνθρωπος ποτέ καλό δεν κάνει.
• Ο κλέψας του κλέψαντος.
• Ο κόλακας και ο κόρακας έχουν το ίδιο χρώμα, ό ένας το έχει στην ψυχή κι άλλος είς το σώμα.
• Ο κουτσός με το ’να πόδι κούτσα- κούτσα πάει στην πόλη. (επιμονή)
• Όλα τα στραβά τα κάνει η στραβή πινακωτή.
• Όλοι οι Χιώτες είναι λωλοί, άλλος λίγο, άλλος πολύ.
• Ο μπενάκης κι ο βγαινάκης….
• Ο ξιπόλητος είδε τον κουτσό και παρηγορήθηκε.
• Όποιος πηδάει πολλά παλούκια (ή ρούμπαλα) κάποιο θα του μπει στον ….
• Όποιος τα ξένα πεθυμά και τα δικά του χάνει.
• Όποιος ψαρεύει με δυό καλάμια, γυρίζει το 'να και του βγάζει το μάτι.
• Όσο ανακατεύεις τις ακαθαρσίες τόσο βρωμάνε.
• Όταν έχεις και δεν τρώς πρέπει να σε δεί γιατρός.
• Ο τρελός με την τρελάρα του, γεμίζει την κοιλάρα του.
• Ο τρελός με το να θυμάται, χαίρεται.
• Ούλοι είμαστε τρελοί ποιος ολίγο ποιος πολύ. (παραξενιές)
• Ούλοι – ούλοι αντάμα κι ο ψωριάρης χώρια.
• Ουρανός χωρίς σύννεφα δεν γίνεται.
• Ο χειρότερος κουφός είναι αυτός που δε θέλει ν’ ακούσει.
• Ο ψηλός είναι υπηρέτης του κοντού.
• Παρά τρίχα φαλακρός.
• Πετά τη σκούφια του για καβγά.
• Πήρε ο κουτσός κατήφορο.
• Πιάσε τον τυφλό και βγάλ’ του τα μάτια.
• Που αγκάθι βάνει σ'άλλους,αγκαθιάζεται ο ίδιος.
• Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.
• Σανίδα δίχως ρόζο και θύρα χωρίς καρφιά δεν βρίσκεται.
• Σαν και σένα βρε κασίδη, χίλιους έχουμε στο ξίδι. (αποτυχημένοι)
• Σπανός ξυράφι γύρευε.
• Στο κοφίνι δε χωράει,στο καλάθι περισσεύει.
• Στου κασίδη το κεφάλι, όλοι κάνουν τον κουρέα.
• Στου κλέφτη το σπίτι, κλέφτες δεν πατούν. (Αλληλεγγύη κλεφτών)
• Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.
• Στραβός βελόνα γύρευε μέσα σε αχυρώνα.
• Στραβό σε πέτρα κάθισε κι εκεί είναι όλος ο κόσμος.
• Τα ελαττώματα αμβλύνουν και διαφθείρουν τη φύση.
• Τα ’κανες αχταρμά…
• Τ' ακριβοκόπου το πουγκί σε χαροκόπου χέρια.
• Τα ξένα παίνευέ τα και μην τα καμαρώνεις.
• Τα ξένα ψεγάδια φαίνονται.
• Τα πάχη μου τα κάλλη μου.
• Τα προτερήματα είναι μονοιασμένα μεταξύ τους, τα ελαττώματα όμως πολεμούν το ένα το άλλο.
• Τι γίνεται και δεν ακούγεται.
• Το γινάτι βγάζει μάτι, το κουτσομπολιό εχθρούς, κι η παρακοή μας φέρνει χίλιους τόσους πειρασμούς.
• Το ελάττωμα φέρνει μαζί του την τιμωρία και πολλές φορές τη θεραπεία του.
• Το μπόι δεν κάνει τον άνθρωπο.
• Το σιτάρι έχει και ήρα.
• Το σκύλο δέρνουν για πετσί κι αυτός πετσί φωνάζει.
• Του μουρλού το σκοινί μονό δε φτάνει. Διπλό φτάνει και περισσεύει.
• Του φταίνε και τα ρούχα του.
• Το φίδι φοβάται να φάει, να μην αδειάσει το χώμα.
• Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν.
• Τρώμε το ψωμί μας και μας τρώνε ξένες έγνοιες.
• Των ακριβών τα κόπια σε χαροκόπου δόντια.
• Τώρα σ' ήβρα, τώρα στέκα.
• Φρόντιζε να τιμωρείς τα ελαττώματα σου, για να μην τιμωρείσαι από αυτά.
• Φωνάζει ο κλέφτης να φύγει ο νοικοκύρης.
• Χρωστάει της Μιχαλιούς.
• Ψηλός – ψηλός καλόγερος με το ’να μάτι βλέπει.
• Ως να συλλογιστεί ο γνωστικός περνά το γεφύρι ο τρελός.