Θυμός (67)

• Άλλος του φταίει και σ' άλλον ξεθυμαίνει.
• Άντρας μανταμένος (θυμωμένος) έχει το σπαθί του ακονισμένο.
• Αν σπείρεις άνεμο μπουρίνι θα θερίσεις.
• Απ’ το θυμωμένο διάφορο έχεις…(ή δεν έχεις…).
• Αυτός που μπορεί να απαντά γαλήνια σ’ έναν ερεθισμένο άνθρωπο, του κάνει το μεγαλύτερο κακό.
• Γυναίκα θυμωμένη θάλασσα αγριεμένη.
• Δεν σε είπαμε καμπούρη και μας ξίνισες την μούρη.
• Δώσε τόπο στην οργή.
• Είναι ανόητος αυτός που δε μπορεί να θυμώσει, όμως είναι σοφός εκείνος που δε θέλει να θυμώσει.
• Είναι βρισιά η συμβουλή, που την ακούνε όλοι.
• Εκάκιωσε ο μπάμπακας (βάτραχος) και η λίμνη δεν το ξέρει(πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν ο θυμός).
• Έκαψε το πάπλωμα για ψύλλου πήδημα.
• Έφαγε τα σίδερα …(Θυμωμένος- επιδιώκει κάτι πάση θυσία…).
• Έχει στα δόντια τρίχες.
• Η μάνητα πνίγει την λογική.
• Θυμός αδελφού,θυμός διαβόλου.
• Θύμωσε η θυμιώ.
• Θύμωσε ο αγάς κι έκοψε την τσούρα του. Για αυτοκαταστροφικούς ανθρώπους. (Κοζανίτικη).
• Θύμωσε ο καλόγηρος κι έκαψε τα γένια του(βλάπτεις τον εαυτό σου θυμωμένος).
• Θύμωσε ο καλόγηρος κι έκαψε τα ράσα του (ίδιο).
• Κάκιωσε η γριά και έσπασε μια γαβάθα με κουκιά.
• Κακό οργή κακό της τέλος.
• Κάλλιο θεού οργή παρά λαού βοή.
• Καλό να΄χει που μ' έβριζε κακό να΄χει που μου το' λεγε.
• Κράτα το θυμό σου και κάνε το σταυρό σου.
• Κρέμασε ένα πήχυ η μούρη του(θύμωσε).
• Λείπε από την οργή μην σου κολλήσει κρίμα.
• Λίγο χρόνο κρατάει ο θυμός των άγαπημένων (γνωμικό).
• Μπροστά στον θυμό, σβήνει κάθε λογική.
• Μύγα τον τσίμπησε(θυμός ξαφνικός χωρίς λόγο).
• Ο θυμός αυτοτιμωρείται.
• Ο θυμός κι η βιασύνη κρύβουν κακό σύμβουλο.
• Ο θυμός κάνει έναν πλούσιο να μισιέται κι έναν φτωχό να κοροϊδεύεται.
• Ο θυμός μάτια και αυτιά δεν έχει.
• Ο θυμός περνάει άμα πείς την άλφα βήτα.
• Ο θυμός ταράζει το νου, όπως ο καπνός ερεθίζει τα μάτια.
• Ο θυμός του χωριάτη ζημιά τού πουγκιού του.
• Ο θυμός φεύγει γρήγορα από τον καλό άνθρωπο.
• Ο θυμωμένος έχει πάντα άδικο.
• Ο θυμωμένος και ο τρελός μοιάζουνε πολύ και οι δύο.
• Ο θυμωμένος, όταν συνέλθει, θυμώνει με τα χάλια του.
• Οι θυμωμένοι και οι τρελοί δεν παραλάζουνε πολύ.
• Ο καλός ο λόγος γλυκαίνει το θυμό.
• Ο ποιο μεγάλος εχθρός σου είναι ο θυμός σου.
• Όποιος αρχίζει με θυμό, τελειώνει με ντροπή.
• Όποιος θυμώνει…ζυμώνει.
• Όποιος θυμώνει πολύ, κόβει τις μέρες του.
• Όποιος σπέρνει οργή, θερίζει δάκρυα.
• Όπου σπέρνει η οργή, θερίζει η μετάνοια.
• Όταν ακούς τον λαό να κρυφοψυθιρίζει είναι θυμωμένος τρομερά.
• Όταν χτυπιούνται δυο σταμνιά ένα απ’ τα δυο θα σπάσει. (Σ’ έναν καβγά κάποιος βγαίνει χαμένος).
• Ότι αρχίζει με θυμό τελειώνει με ντροπή.
• Ούτε ψύλλος στο κόρφο του δε θα ήθελα να είμαι.
• Παίρνει φωτιά από το κάτω πάτωμα.
• Παραμέρισε και φεύγα όταν βλέπεις θυμωμένο.
• Παραμέρισε λιγάκι όταν βλέπεις θυμωμένο.
• Πείσμωσ’ ο καλόγερος κι έκαψε τα γένια του», ως παροιμία για τους πεισματάρηδες που καταλήγουν σε δική τους ζημία. (Κεφαλλονήτικη).
• Συγκράτα τα γινάτια σου να μη σου βγουν τα μάτια σου.
• Την σημερινή σου μάνητα (θυμός,οργή) στερεύέ την για αύριο.
• Το 'αψύ το ξύδι στο αγγειό του βράζει.
• Το γινάτι βγάζει μάτι. (πείσμα).
• Τον αποψινόν θυμόν, φύλαέ τον για το πωρνόν (Κύπρος).
• Τον θυμό τον βραδυνό, φύλαγέ τον το πουρνό.
• Το πείσμα βγάζει πρήσμα και το γινάτι μάτι.
• Του άρρωστου θυμού, είναι γιατρός ο λόγος. - Του θυμού γιατρός ο καλός ο λόγος.
• Του μπήκε και του βγήκε. (Θύμωσε, πείσμωσε).
• Του υπομονετικού ανθρώπου να φοβάσαι τον θυμό