Κότα, Κόκορας (65)

  • Αγάλια αγάλια κότα μου κι εγώ σε μαγειρεύω.
  • Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες. (Αλλού οι υποσχέσεις κι αλλού το κέρδος).
  • Άμα κλέψει τ’ αυγό, κλέβει και την κότα.
  • Αξίζει η γερόκοτα, σαράντα πουλαδίτσες. (σοφία- πείρα).
  • Ας έχω κόκορα στην αυλή μου και ας μην λαλάει.
  • Άσπρη κότα μαύρη κότα,κότα να΄ν΄που να γεννάει.
  • Γεννά κι ο κόκοράς του…(τυχερός).
  • Γέννησε η κότα το αυγό, το άκουσε όλη η γειτονιά.
  • Για το γαμπρό, γεννά κι ο κόκορας. Για το γιο ούτ’ η κότα…
  • Δε θα λαλήσει ξένος κόκορας σε γειτονιά δική μου.
  • Δυο πετεινοί στο ίδιο κοτέτσι δεν κάνουν.
  • Εδώ δε σε ξέρουν; Στην πόλη όμως σε βάζουν να κάθεσαι με τις κότες (Δε σε υπολογίζουν καθόλου…).
  • Είδε ο κόκορας λειρί και το πάει φιρί φιρί.
  • Είναι κοκορόμυαλος…(ανόητος –άμυαλος).
  • Είναι μεγάλης όρνιθας αυγό…
  • Ζεμάτισε τον πετεινό να τον καλομαδήσεις.
  • Ζωή και κότα(καλοπέραση).
  • Η αλεπού έχει τ’ όνομα, μα άλλοι τρων τις κότες.
  • Η γριά η κότα έχει το ζουμί. (πείρα).
  • Η κότα δεν κάνει μαλλιαρά αυγά.
  • Η κότα όταν πίνει νερό, βλέπει και το Θεό.
  • Η κότα σκαλίζοντας, έβγαλε τα μάτια της.
  • Η κότα του γείτονα φαίνεται σαν χήνα
  • Η όρνιθα σκαλίζοντας τα χώματα επάνω της τα ρίχνει.
  • Κάθε πετεινός στην αυλή του κράζει. (εγωισμός).
  • Κάθε πετεινός στη φωλιά του βασιλεύει.
  • Κάθε πετεινός την κοπριά του κράζει.
  • Και δίχως τον πετεινό ξημερώνει.
  • Κακαρίζοντας η κότα προδίδει την φωλιά της.
  • Κάλλιο ένα χρόνο κόκορας παρά σαράντα χρόνια κότα.
  • Κάλλιο έχω σήμερα τ’ αυγό, παρά αύριο την κότα.
  • Κάτσε κότα μου στ’ αυγά σου…
  • Κάτσε κότα μου στ’ αυγά σου, για να βγούνε τα πουλιά σου.
  • Κι οι μαύρες κότες κάνουν άσπρα αυγά.
  • Κοιμάται με τις κότες…(νωρίς).
  • Κόκορας αν δε λαλήσει, το χωριό δε θα ξυπνήσει.
  • Κότα που κακαρίζει…,αυγά δεν κάνει…
  • Μαλώνουν σαν τα κοκόρια…
  • Μας κάνει τον κόκορα.
  • Ο κόκορας αυγά δεν γεννάει.
  • Ο κόκορας κι αν φωνάζει το αηδόνι θα τρομάζει.
  • Ο κόκορας στη γειτονιά του λαλεί.
  • Ο πετεινός ελάλησε και ξύπνησαν οι ψύλλοι.
  • Ο πετεινός πουλιά δεν τρέφει.
  • Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρων οι κότες.
  • Όποιος γεννηθεί από όρνιθα, όλο κοπριά σκαλίζει.
  • Όποιος έχει τύχη του γεννά κι ο πετεινός.
  • Όποιος κοκορεύεται, καταλήγει κότα. (περηφάνια).
  • Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει. (πολλές γνώμες).
  • Ορνιθοσκαλίσματα…Γράμματα σαν της κότας τα ποδάρια…
  • Παράξενα αυγά, από παράξενη κότα…
  • Παστρικός σαν της κότας τα ποδάρια.
  • Πετεινός που λαλεί παράκαιρα κι άσκοπα, θέλει σφάξιμο.
  • Πίνει η κότα το νερό μα κοιτάει και το θεό.
  • Πίνει η κότα το νερό και κοιτάει τον ουρανό.
  • Πρώτα έκλεψε τ’ αυγό, ύστερα την κότα, ύστερα τ’ αρνί κι ύστερα το βόδι.
  • Σαν μπει η κότα στο χορό παρασκαλίζει κιόλας.
  • Σαν παραπαχύνει η κότα δεν κάνει αυγά.
  • Σκότωσαν την κότα με τα χρυσά αυγά…(Έχασαν τις ευκαιρίες που τους δόθηκαν κι απ’ τις οποίες κέρδιζαν…).
  • Τα φόρτωσε στον κόκορα…(τα γράμματα).
  • Το πουλί που πατάει η κλώσα δεν ψοφάει.
  • Τόσο έχει ο φτωχός την όρνιθα, όσο έχει ο άρχοντας το βόδι του.
  • Του καλότυχου, γεννάει ακόμα κι ο πετεινός του.
  • Του κόκορα τ’ αυγό δε βγάζει περιστέρι.
  • Τώρα το ηλιοβασίλεμα, ποιος έχει αυγά για κότες!