Λύπη, Θλίψη (39)

• Αν και δεν λείπουν οι χαρές. είναι πολλές οι λύπες.
• Έχασα ή είσαι το αποκούμπι μου(πρόσωπο που προσφέρει, καταφύγιο, ψυχική προστασία)!!!!
• Η ζωή πια έχει λείψει, σαν ριζώσει βαθιά η θλίψη.
• Η θλίψη μας αναγκάζει να μιλάμε ειλικρινά.
• Η καινούργια θλίψη, ξυπνάει την παλιά.
• Η λύπη η μακροήμερη το νου αποκοτιάζει.
• Η λύπη και η χαρά είναι αδελφές.
• Η λύπη όταν μοιράζεται, μικραίνει, ενώ η χαρά πληθαίνει.
• Η λύπη που μοιράζεται, κάπως μετριάζεται.
• Η λύπη της χήρας αρχίζει την Κυριακή και τελειώνει την Τετάρτη.
• Κάλλιο θλίψη παρά τύψη.
• Καλύτερα να με ζηλεύουνε παρά να με λυπούνται.
• Κλαίω αίματα(απέραντη θλίψη).
• Κυριακής χαρά, δευτέρας θλίψη.
• Λυπάται τα φτερά και όχι το πουλί που πέθανε.
• Λυπήσου και λυπήσου γίνεσαι του λυπημάτου.
• Με τις μεγάλες ηδονές η λύπη γειτονεύει.
• Μην λυπηθείς αμάθητο γιατί θα καλομάθει, λυπήσου καλομάθητο όταν θα κακοπάθει.
• Μήτε νεκρός αγέλαστος μήτε γάμος άκλαφτος.
• Μοιρασμένη χαρά διπλή χαρά μοιρασμένη λύπη, μισή λύπη.
• Ο άντρας σπάει σαν γυαλί δεν θέλει στεναχώριες.
• Ο γονιός δεν λυπήθηκε να δώσει το αμπέλι, το παιδί λυπήθηκε να του δώσει ένα σταφύλι.
• Οι λύπες κόβουν γόνατα και οι λογισμοί γερνάνε.
• Οι καλές αναμνήσεις είναι το θείο βάλσαμο,των σημερινών θλίψεών μας.
• Οι μεγάλες λύπες θεραπεύουν τις μικρές.
• Ο μονόφθαλμος λυπάται τον τυφλό.
• Όποιος λυπάται της γάτας το φάγωμα του τρώνε οι ποντικοί το πάπλωμα.
• Όποιος λυπάται της γάτας το ψωμί,τρώνε οι ποντικοί τα ρούχα του.
• Ο φρόνιμος τον πόνο του παρηγοριά τον έχει.
• Προτιμώ να με βλαστημούν παρά να με λυπούνται.
• Σε αυτόν τον κόσμο η λύπη ποτέ δεν απολύπει.
• Στη μοιρασιά η λύπη μικραίνει μα η χαρά μεγαλώνει.
• Τα σαράκια τρώνε ξύλα και οι καημοί ανθρώπους.
• Τις λύπες τις γιατρεύει ο χρόνος.
• Το γάρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη(Πίνδαρος).
• Τον καβαλάρη μην τον λυπάσαι που κρέμονται τα πόδια του.
• Τους πέντε μήνες θλίβεται και τους εφτά λυπάται.
• Τρώει η σκουριά το σίδερο και η λύπη την καρδιά μας.
• Υγρή (κλαμένη) λύπη καλή λύπη ,στεγνή λύπη κακή λύπη.